امیرحسین رضایی، روزنامه‌نگار، در اراک بازداشت شد

نیروهای امنیتی اراک روز چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت۱۴۰۵ (۶می۲۰۲۶)، امیرحسین رضایی، روزنامه‌نگار و دانشجوی رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران را بازداشت کردند.

بر پایه گزارش ارسال شده به سازمان دفاع از جریان آزاد اطلاعات (DeFFI)، نیروهای امنیتی همزمان با بازداشت امیرحسین رضایی در خانه پدری‌اش در اراک، این خانه را تفتیش و برخی از لوازم شخصی او را نیز ضبط و با خود بردند.

امیرحسین رضایی، دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران و خبرنگار سابق روزنامه «دنیای اقتصاد» است. بازداشت این روزنامه‌نگار همزمان با تداوم قطع اینترنت در ایران و موج بی‌سابقه سرکوب اطلاع‌رسانی آزاد در این کشور انجام شده است.

ایران سومین ماه از قطعی اینترنت در این کشور را تجربه می‌کند. جمهوری اسلامی از اولین روز آغاز جنگ ایران با ائتلاف اسرائیل و آمریکا، اینترنت را قطع کرد. به‌رغم گذشت بیش از یک ماه از آتش‌بس نیز کماکان قطعی اینترنت در این کشور ادامه دارد.

همزمان با تداوم سرکوب اطلاع‌رسانی آزاد در داخل ایران، مشکلات مالی در رسانه‌ها و بیکاری خبرنگاران وضعیتی بحرانی یافته و توقیف اموال کارمندان رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از ایران نیز وارد مرحله اجرایی شده است. براساس آخرین اظهار نظر سخنگوی قوه قضاییه ایران، ۲۶۲ مورد از املاک مخالفان جمهوری اسلامی -ازجمله خبرنگاران و کارکنان رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور- توسط این نهاد توقیف شده است. قوه قضاییه ایران، اتهام این شهروندان را «همراهی با دشمن» اعلام کرده است.

از آغاز جنگ آمریکا-اسرائیل با ایران، شهروندان ایرانی در حال تجربه شدیدترین اختلال در گردش آزاد اطلاعات در تاریخ جمهوری اسلامی هستند؛ وضعیتی که از نظر وسعت، مدت‌زمان و شدت، با مواردی چون اعتراضات سراسری یا دوره‌های پیشین قطع اینترنت نیز قابل مقایسه نیست.

به‌رغم تداوم انتشار روزنامه‌ها در داخل ایران و ادامه فعالیت برخی وب‌سایت‌های خبری در این کشور، نظارت شدیدی از سوی نهادهای قضایی و امنیتی بر رسانه‌ها اعمال می‌شود. همچنین همزمان عدم دسترسی شهروندان عادی به اینترنت، جمهوری اسلامی دسترسیِ کنترل‌شده به اینترنت را در این کشور تشدید کرده است. اکنون برخی فعالان سیاسی و مقام‌های جمهوری اسلامی، رسانه‌های وابسته به حکومت و خبرنگاران آنها، برخی کاربران حامی حکومت و شماری از شرکت‌ها، استارتاپ‌ها و تجار به اینترنت دسترسی دارند. حکومت ایران نام این سرویس محدود و کنترل شده اینترنت را «اینترنت پرو» و یا «اینترنت سفید» گذاشته است.

اکنون با هیچ‌کدام از شاخص‌های سنتیِ سنجشِ سرکوبِ مطبوعات، نمی‌توان شرایط کنونی ایران را توضیح داد. قطع اینترنت، محدودیت‌های گسترده برای انتشار روایت‌های مستقل و برخوردهای قضایی و امنیتی با رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران ایرانی در داخل و خارج از کشور، عملا ایران را وارد خاموشی اطلاع‌رسانی آزاد کرده است.