شکنجه جسمی رضا ولی‌زاده، روزنامه‌نگار زندانی، از طریق محرومیت طولانی‌مدت از خدمات پزشکی

مقام‌های قضایی و مسئولان زندان اوین، به‌رغم گذشت شش ماه از تجویز پزشک، کماکان از اعزام رضا ولی‌زاده، روزنامه‌نگار زندانی، به بیمارستان ممانعت می‌کردند. محرومیت هدفمند و طولانی‌مدت زندانی از دسترسی به خدمات پزشکی مصداق «شکنجه جسمی» است.

محمدرضا ولی‌زاده، فعال سیاسی و برادر رضا ولی‌زاده، با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش، با ابزار نگرانی درباره وضعیت جسمی برادرش نوشت: «اوایل اردیبهشت امسال پزشکان زندان اوین پس از مشاهده نتایج آزمایش‌های (خون در نمونه ادرار) او اعزام به بیمارستان برای انجام سونوگرافی به منظور تشخیص نوع بیماری را ضروری تشخیص دادند؛ با این حال پس از گذشت شش ماه با انتقال برادرم به بیمارستان موافقت نشده است. حتی هجدهم مهر یک جراح عمومی با حضور در زندان اوین و معاینه برادرم، عمل جراحی (فتق در دو ناحیه شکم) را ضروری تشخیص داد و خواستار انجام سونوگرافی و آزمایش‌های پیش از جراحی شد.»

رضا ولی‌زاده نیز پیش‌تر با انتشار فایلی صوتی از داخل زندان،  اعلام کرده بود، در پنج ماه گذشته از حق ملاقات با خانواده و در یک سال گذشته از دسترسی به خدمات پزشکی موثر محروم بوده است. رضا ولی‌زاده در این فایل صوتی، از کیفیت پایین غذا در زندان، محرومیت زندانیان از استفاده از کتابخانه و امکانات ورزشی و عدم دسترسی به خدمات پزشکی موثر خبر داده بود.

بر پایه متدولوژی سازمان دفاع از جریان آزاد اطلاعات (DeFFI)، محرومیت طولانی‌مدت یک زندانی از دسترسی به خدمات موثر پزشکی، مصداق «شکنجه جسمی» است.

رضا ولی‌زاده که پیش‌تر به مدت ده سال خبرنگار رادیو فردا بود، در نوامبر ۲۰۲۲ از این رسانه استعفا داد و پس از مدتی اقامت در خارج از کشور، ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ برای دیدار با خانواده‌اش به ایران بازگشت و اول مهر ۱۴۰۳ بازداشت شد.

در پرونده رضا ولی‌زاده، موارد متعددی از نقض حقوق این روزنامه‌نگار ثبت شده است. او مدت‌ها پس از بازداشت از دسترسی به وکیل محروم بود، در دوران تحقیقات مقدماتی -که ماه‌ها به طول انجامید- از ملاقات و یا تماس تلفنی با خانواده‌اش منع شد، طی این مدت، حبس در سلول انفرادی را تجربه کرد، طولانی شدن حبس در سلول انفرادی و وادار شدن به انجام مصاحبه تلویزیونی شکنجه روانی را به او تحمیل کرد، دادگاه بدون رعایت قواعد دادرسی عادلانه، در نبود هیات منصفه و به‌شکل غیر علنی اقدام به صدور ۱۰ سال زندان علیه او کرد و در دوران بازداشت موقت و بعد در زندان فشافویه در شرایط غیر انسانی نگه داشته شد.