گزارش جامع سال ۲۰۲۵؛ آرایش نظامی علیه جریان آزاد اطلاعات در ایران

در سال ۲۰۲۵ میلادی، روزنامه‌نگاران و رسانه‌های ایرانی دوره‌ای...

اختلال شدید در اطلاع‌رسانی مستقل، همزمان با اعتراضات سراسری در ایران

همزمان با تداوم اعتراضات ضد حکومتی در ایران، اختلال...

گزارش سالانه سرکوب رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران در ایران؛ سال ۲۰۲۴

سال ۲۰۲۴ میلادی، سالی پر از رویدادهای چالش‌برانگیز و...

رضا ولی‌زاده، روزنامه‌نگار ایرانی-آمریکایی، از دولت آمریکا درخواست کمک پزشکی کرد

رضا ولی‌زاده، روزنامه‌نگار ایرانی-آمریکایی و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با انتشار فایلی صوتی از دولت آمریکا خواست برای او و سه آمریکایی دیگر محبوس در زندان اوین کمک پزشکی فراهم شود.

بر پایه گزارش منتشر شده توسط رادیو فردا، رضا ولی‌زاده، خبرنگار سابق این رسانه‌ فارسی‌زبان، در یک تماس تلفنی ضبط‌شده از داخل زندان اوین از دولت آمریکا خواست برای او و دیگر آمریکایی‌های زندانی در ایران، کمک پزشکی فراهم کند. به گفته ولی‌زاده، او و هر سه شهروند آمریکایی دیگر که در زندان اوین زندانی‌اند از «بیماری‌های مختلف رنج می‌برند و از خدمات واقعی پزشکی محروم هستند».

رایان فیهی، وکیل رضا ولی‌زاده نیز در یک‌ گفت‌و‌گو با شبکه خبری سی‌بی‌اس آمریکا، گفت که موکلش از زمان آتش‌سوزی‌های ناشی از حمله هوایی جنجالی اسرائیل به زندان اوین در تابستان سال گذشته، به سختی می‌تواند بدون سرفه صحبت کند. او همچنین از کمردرد مزمن و مشکلات دندان رنج می‌برد.

بر پایه متدولوژی سازمان دفاع از جریان آزاد اطلاعات (DeFFI)، محرومیت طولانی‌مدت یک زندانی از دسترسی به خدمات موثر پزشکی، مصداق «شکنجه جسمی» است.

رضا ولی‌زاده که پیش‌تر به مدت ده سال خبرنگار رادیو فردا بود، در نوامبر ۲۰۲۲ از این رسانه استعفا داد و پس از مدتی اقامت در خارج از کشور، ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ برای دیدار با خانواده‌اش به ایران بازگشت و اول مهر ۱۴۰۳ بازداشت شد.

در پرونده رضا ولی‌زاده، موارد متعددی از نقض حقوق این روزنامه‌نگار ثبت شده است. او مدت‌ها پس از بازداشت از دسترسی به وکیل محروم بود، در دوران تحقیقات مقدماتی -که ماه‌ها به طول انجامید- از ملاقات و یا تماس تلفنی با خانواده‌اش منع شد، طی این مدت، حبس در سلول انفرادی را تجربه کرد، طولانی شدن حبس در سلول انفرادی و وادار شدن به انجام مصاحبه تلویزیونی شکنجه روانی را به او تحمیل کرد، دادگاه بدون رعایت قواعد دادرسی عادلانه، در نبود هیات منصفه و به‌شکل غیر علنی اقدام به صدور ۱۰ سال زندان علیه او کرد و در دوران بازداشت موقت و بعد در زندان فشافویه در شرایط غیر انسانی نگه داشته شد.