بهرغم گذشت سه روز از آتشبس میان ایران و ائتلاف آمریکا و اسرائیل، اینترنت در ایران کماکان قطع است، سرکوب اطلاعرسانی آزاد در این کشور ادامه دارد، مشکلات مالی در رسانهها و بیکاری خبرنگاران وضعیتی بحرانی یافته است و توقیف اموال کارمندان رسانههای فارسیزبان خارج از ایران وارد مرحله اجرایی شده است.
اینترنت در ایران که ساعتی پس از آغاز جنگ در ایران کشور قطع شده بود از ۱۰۰۰ ساعت گذشته است و رکورد جدیدی را در طولانیترین قطع عامدانه اینترنت در جهان ثبت کرده است. در این کشور کماکان شبکههای ارتباطی دچار اختلال شدید است، جریان خبررسانی یکسویه از سوی دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی انجام میشود و اطلاعرسانی آزاد و مستقل عملا متوقف شده است.
«انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران» نیز روز گذشته با انتشار بیانیهای نوشت، تداوم قطع اینترنت و محدودیتهای اعمال شده علیه اطلاعرسانی آزاد در ایران، وضعیت رسانه و روزنامهنگاران ایرانی را دچار چالش جدی کرده است: « شواهد میدانی و گزارشهای دریافتی حاکی از آن است که در ماههای اخیر، تشدید مشکلات مالی مؤسسات رسانهای، در کنار افزایش چشمگیر هزینههای تولید ـ بهویژه در حوزه کاغذ و چاپ ـ کاهش منابع درآمدی، خصوصاً در بخش تبلیغات، و نیز اختلال در دسترسی به زیرساختهای ارتباطی اینترنت، فعالیت بسیاری از رسانهها را با دشواریهای مضاعف مواجه ساخته است.»
به نوشته این انجمن صنفی روزنامهنگاری، جنگ و محدودیتهای اعمال شده از سوی حکومت ایران علیه رسانهها باعث ایجاد «موجی از تعدیل نیرو در اسفندماه و فروردینماه و بیکار شدن تعدادی از روزنامهنگاران و فعالان رسانهای» شده است.
همزمان با تداوم سرکوب اطلاعرسانی آزاد در داخل ایران، تهدیدات و اقدامات قضایی علیه روزنامهنگاران ایرانی خارج از کشور نیز افزایش یافته است. خبرگزاری مهر، وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، روز شنبه ۲۲ فروردین۱۴۰۵ (۱۱ آوریل۲۰۲۶)، اسامی دهها تن از کارمندان تلویزیونهای فارسیزبان «ایران اینترنشنال» و «منوتو» را منتشر و اعلام کرد، اموال آنها در ایران توقیف شده است.
این خبرگزاری به نقل از قوه قضاییه ایران، با استناد به «قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با کشورهای متخاصم» کارمندان رسانههای ایران اینترنشنال و منوتو را متهم به همکاری با با آمریکا و اسرائیل کرد.
از آغاز جنگ آمریکا-اسرائیل با ایران تاکنون، شهروندان ایرانی در حال تجربه شدیدترین اختلال در گردش آزاد اطلاعات در تاریخ جمهوری اسلامی هستند؛ وضعیتی که از نظر وسعت، مدتزمان و شدت، با مواردی چون اعتراضات سراسری یا دورههای پیشین قطع اینترنت نیز قابل مقایسه نیست. اکنون با هیچکدام از شاخصهای سنتیِ سنجشِ سرکوبِ مطبوعات، نمیتوان شرایط کنونی ایران را مستند کرد. قطع اینترنت، محدودیتهای گسترده برای انتشار روایتهای مستقل و برخوردهای قضایی و امنیتی با رسانهها و روزنامهنگاران ایرانی در داخل و خارج از کشور، عملا ایران را وارد خاموشی اطلاعرسانی آزاد کرده است.